więcej niż ja

Dawno, dawno temu wierzyliśmy w naszych rodziców. Rany goiły się pod ich chuchnięciem i świat zdrowiał tylko dlatego, że cudotwórcy ujrzeli jego rany.

Dziś Ten od teledysku marzy i myśli. A świat to tylko te metry w zasięgu jego ramion. Za mało? Owszem. Dlatego Ten od teledysku wierzy we mnie – ten jeden, trudny do opowiedzenia cud.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s