kiedy nie ma lat, choć są

Siedzieli z Rudym snując plany. Opowiadali o koralowych morzach, górach strzępiących chmury w poszarpane sny i o plażach, na których piasek jest zawsze jak złoty dotyk opuszków palców gejszy. Mówiąc prosto: śnili na żywo.

Rudy już prawie wątpi. Opowiada o tym, jak Jasna przebąkuje o rozwodzie. Myśli o uldze towarzyszącej straceniu ostatnich szans. Kiedy nie masz już nic, przed Tobą wszystko staje otworem. To prawda, o ile nie masz czterdziestu lat i dziecka. Ale, bądźmy szczerzy – kto z nas nie marzył o utopii wiecznego zaczynania od podstaw?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s