znów idzie lato

Okularnica na ciemno pod jednym z filarów. Milczy, nawet nie zamawia drinków i nie zerka w poszukiwaniu kogoś, komu mogłaby je postawić. Spod ciemnej kamizelki wystaje ciemnosrebrna bluzka, spod okularów o grubych oprawkach wystają oczy, które mógłbyś – tu wpisz czasownik, jaki ci pasuje.
Ten od teledysku przypatrywał się jej zbyt długo, by nie stracić nadziei. Wreszcie zagadał do Ojcu i wyszli na zewnątrz, po taksówkę, zapominając o niej – ładniej, ale zbyt cichej i chyba oczekującej na typa, z gatunku niezjawialnego. Zwyczajna historia, ale naokoło niej kłębiły się dziewczęta wiedzące, że nie ma sensu oczekiwanie ideałów z czasów wiary w baśnie i oczekiwanie aż ten jeden, właściwy książe dostrzeże dziewczynę o srebrnawej bluzce ukrytej pod czarną bluzą i okularami o grubych oprawkach.
– Mogę już iść, bo jestem żonaty – oznajmił Ojcu i czmychnął. Trudno go ganić, nie widział jak bardzo boi się panna w okularach o grubych oprawkach.
Jeśli zaś chodzi o Tego od teledysku, to sadził, że panna i tak sobie kogoś znajdzie, nie warto więc robić zamieszania. Bo przecież każdy żal kiedyś mija a naturalna kasacja banków pamięci to tylko życzliwość Boga bądź wszechświata.
A zatem to dobrze, że za dzień lub dwa dla Tego od teledysku okularnicy zwyczajnie nie będzie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s